Bibuła

Dziś w galerii pojawiły się skany lokalnych publikacji z roku 1989. Jeśli posiadasz w swoich zbiorach wołomińską "bibułę" - daj znać!

wspomnienia o mieście i ludziach

wspomnienia o mieście i ludziach

Strona głównaLudzieŻyciorysy • Urszula Smoczyńska
Urszula Smoczyńska
Ludzie - Życiorysy
Wpisany przez Anna Wojtkowska   

Urszula Smoczyńska (ur. 1936)

?Wieloletni pracownik dydaktyczny Wydziału Edukacji Muzycznej Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie, absolwentka Wydziału Wychowania Muzycznego tejże uczelni oraz studiów Instytutu Carla Orffa ?Mozarteum? w Salzburgu. Autorka wielu programów radiowych i telewizyjnych (m.in. przez osiemnaście lat pracowała w telewizyjnym ?Domowym przedszkolu?) oraz wielu książek (m.in. ?Rozśpiewane przedszkole?, ?Kalendarz muzyczny w przedszkolu?, ?Piosenki na słońce i deszcz?, ?Podajmy sobie ręce?, ?Muzyka dla dzieci?), a także podręczników szkolnych do przedmiotu muzyka (?Muzyka i my? oraz ?Klucz do muzyki?). Prowadzi zajęcia umuzykalniające dla dzieci, uczy w przedszkolach i szkołach, prowadzi kursy i warsztaty dla nauczycieli w kraju i za granicą. Założyciel i wieloletni kierownik Studium Wychowania Muzycznego Carla Orffa w Warszawie oraz współorganizator i wieloletni prezes Polskiego Towarzystwa Carla Orffa, Kawaler Orderu Uśmiechu?.1
?Kiedyś przy warszawskiej Akademii Urszula Smoczyńska [...] prowadziła tytułem eksperymentu chór, do którego można było zapisać każde dziecko w wieku przedszkolnym?.2

Miała kilka latek gdy wybuchła II wojna światowa. Rodzina państwa Kwapiszewskich mieszkała wówczas w Wołominie przy ulicy Sienkiewicza 4 (dawna Ceglana). Dziś wspomnienia z czasu nalotów bombowych, palących się domów, przeplatają się ze wspomnieniami beztroskiej zabawy z rówieśnikami, chodzeniu po drzewach i radości z posiadanej kromki chleba ze śmietaną.

Od najmłodszych lat lubiła słuchać bajek i opowiadań starszej siostry Krystyny.

Ale już jako 5-letnie dziecko zaczęła rozwijać swój talent muzyczny pod kierunkiem pani Gali - nauczycielki muzyki, którą wkrótce deportowano do Związku Radzieckiego. Wówczas zatroszczyła się sama o swoją edukację. Grała na pianinie, czytała, rysowała różne szlaczki i kaligrafowała słówka polskie, angielskie, rosyjskie. Dopiero w wieku 11 lat trafiła do szkoły w budynku Szkoły Powszechnej nr 1 przy ulicy Wileńskiej. (Po wojnie szkoła ta kilkakrotnie ulegała przeobrażeniom. Wprowadzono najpierw klasę ósmą, a potem przekształcono w gimnazjum i szkołę podstawową, by w 1948 r. zmienić w Jedenastoletnią Szkołę Ogólnokształcącą przy ulicy Paplińskiego, obecnie Wileńska). Uczęszczała do klasy wyrównawczej z dużo starszą młodzieżą (dziś I klasa liceum). Ukończyła gimnazjum i zdała maturę przed piętnastym rokiem życia, następnie za zgodą mamy i nowej nauczycielki muzyki rozpoczęła naukę na dwóch kierunkach - fortepianu i muzyki w średniej szkole muzycznej w Warszawie. Nie miała jeszcze 18 lat, jak w szkole na ulicy Profesorskiej poznała Jurka Smoczyńskiego, bardzo uzdolnionego, starszego chłopaka, który został Jej mężem. Ale w wieku 20 lat miała dwóch chłopców i ukończone dwie szkoły muzyczne.

Podjęła pracę w przedszkolu jako rytmiczka i przy aprobacie męża oraz znacznej pomocy swojej matki Natalii Kwapiszewskiej rozpoczęła studia w Akademii Muzycznej.

Po obronie pracy magisterskiej w 1969 r. wyjechała na roczne stypendium do Instytutu w Salzburgu. Tam poznała technikę gry na instrumentach Orffa, zupełnie nieznaną w Polsce. Do Polski wróciła w 1970 r. z zamiarem przekonania rodziny o zamieszkaniu w Austrii lub Niemczech. Rozpoczęła jednak pracę w dawnych przedszkolach, zajęła się wprowadzaniem nowych metod nauczania, szerzeniem idei Carla Orffa.3 W Instytucie zobaczyła, że z dziećmi najmłodszymi pracują specjaliści o wysokich kwalifikacjach, toteż dążenie do rozwijania własnych uzdolnień w Polsce było jej priorytetem.

Wiosną 1971 r. została zaproszona do Płocka na letni kurs dla rytmiczek celem przedstawienia metody Orffa. Idea ta tak bardzo podobała się, że odbywały się następne kursy w Polsce i w Salzburgu. Jesienią 1970 r. pani Urszula otrzymała propozycję pracy w Akademii Muzycznej, gdzie prowadziła zajęcia muzyczno-ruchowe w oparciu o system Orffa. Współpracowała z Marią Wiman. Przez wiele lat pisała i prowadziła dla dzieci muzyczne audycje radiowe. Wydała pierwszą książkę, a potem następną pt. ?Kalendarz muzyczny w przedszkolu?. Z Wydawnictwem Szkolnym i Pedagogicznym współpracuje ponad 30 lat, napisała i wydała kilkanaście książek.

Pierwsze, krótkie programy telewizyjne były w ?Tik- Taku?, ?5-10-15? i w ?Domowe przedszkole?, istniejące około 18 lat. To dzięki widzom tego programu pani Urszula Smoczyńska otrzymała Order Uśmiechu, który sobie bardzo ceni.

Nawiązany przed laty kontakt z wykładowcami Instytutu oraz Fundacją Orffa i wdową Liselotte Orff przyczynił się do zorganizowania przez panią Urszulę Smoczyńską w Akademii Muzycznej w Warszawie, pierwszego kursu międzynarodowego.

Wspólnie z Wojtkiem Misiakiem założyła i doprowadziła do rejestracji w sądzie w 2004 r. Polskie Towarzystwo Carla Orffa. A w październiku 1993 r. nastąpiła inauguracja ?nowego dziecka? pani Urszuli - Studium Wychowania Muzycznego Carla Orffa. Początkowo Studium trwało 2 lata, potem 1 rok, dziś z przyczyn finansowych zawieszono działalność.

Pani Urszula Smoczyńska kochała to, co robiła, do pracy szła z radością i nie liczyła dni do emerytury, która sama nadeszła. W dalszym ciągu kontakt z dziećmi przynosi jej radość i chęć do aktywnego działania. Jest szczęśliwą mamą Piotra ? filologa klasycznego, który obecnie pełni funkcję wiceburmistrz w dzielnicy Białołęka m. St. Warszawy i Marcina ? prawnika, babcią siedmiu wnuków, z których najstarszy Janek ukończył Wyższą Szkołę Muzyczną, pracuje w Teatrze Wielkim i w Szkole Muzycznej w Wesołej oraz dwóch prawnuczek, z których Julka ?Ulka ma osiem miesięcy, a Hania jeden miesiąc.

Pani Urszula obecnie prowadzi koncerty i warsztaty muzyczne dla dzieci w wieku 5-10 lat w Filharmonii Łódzkiej im. Artura Rubinsteina cykl ?Odkrywcy Muzyki?, pracuje w warszawskim przedszkolu. Uśmiechnięta, zawsze elegancka, odkrywa na nowo uroki życia, bycia osobą potrzebną swojej siostrze Krystynie i ich wspólnej przyjaciółce Marii oraz swoim dzieciom, dla których pani Krystyna przez wszystkie lata była ?kopalnią? wiedzy w nieomal każdej dziedzinie. Dziś piecze najlepsze pierniczki bożonarodzeniowe i mazurki wielkanocne, jako wspomnienie...

Urszula Smoczyńska została wyróżniona przez Fundację Orffa medalem Pro Merito, który przyznawany jest raz w roku osobie zasłużonej dla propagowania idei Orffa. Na stronie internetowej przeczytałam piękne słowa podsumuwujące jej pracę: ?Dzięki aprobacie Pani Urszuli Smoczyńskiej, całej społeczności przedszkola, rodziców i Władz Miasta przedszkole ma swojego patrona. Jest nim Pani Urszula Smoczyńska ? wybitny, długoletni pedagog, autorytet w dziedzinie wychowania muzycznego dzieci. [...] Jesteśmy bardzo dumni z naszego patrona?.4 Jest to Przedszkole Miejskie nr 4 im. Urszuli Smoczyńskiej przy ulicy Tuwima 2 w Mińsku Mazowieckim.5

Nauka, zdolności i wytrwałość jako najważniejszy czynnik składający się na sukces, gdyż zawiera w sobie wolę przezwyciężania wszelkich trudności - te cechy charakteryzujące rodzinę Kwapiszewskich, pozwoliły na dokonanie, być może niepełnego zapisu, ich dziejów. Życie dopisze dalszy scenariusz.

Przypisy:

  1. ?Wychowanie Muzyczne w Szkole?, 2008 nr 3, s.48-58.
  2. D.Szwarcman, Ucho w pieluchach, ?Polityka? z 02.07.2007.
  3. Carl Orff (1895-1982) - kompozytor niemiecki; w 1924 r. założył w Monachium szkołę gimnastyki, tańca i muzyki; od 1950 r. profesor Wyższej Szkoły Muzycznej tamże. Twórca oryginalnej metody wychowania muzycznego dzieci, autor utworów muzycznych, gdzie pierwszoplanową rolą był rytm, perkusja, chór oraz kantat scenicznych i opery. Najbardziej znany jego utwór to ?Carmina burana?. Opracował metodę wychowania muzycznego opartą na muzyce elementarnej (pierwotnej, podstawowej).
  4. www.mińsk-maz.pl
  5. Od pani dyrektor Ewy Parszewskiej otrzymałam wyjaśnienia dotyczcące metody ich pracy: ?Dzieci na pierwszym spotkaniu z Panią Urszulą Smoczyńską śpiewały tak:

    W naszym przedszkolu pełno muzyki jest,
    są instrumenty o których mało wiesz,
    nasze rączki dźwięczą tak,
    to jest muzyka, którą lubi każdy z nas.

    W naszych codziennych spotkaniach z muzyką rozwijamy podstawowe zdolności muzyczne dzieci (dyspozycje głosowe, manualne, słuchowe, poczucie rytmu), zainteresowania muzyczne i wyobraźnię, zaspokajamy potrzeby ekspresji twórczej i odtwórczej, także wrażliwość na piękno, a muzyczna koncepcja Carla Orffa pozwala nam realizować to w sposób ciekawy i zabawowy, obecnie z wykorzystaniem instrumentów wysokiej klasy: melodycznych (ksylofony, metalofony, dzwonki) i niemelodycznych (kastaniety, marakasy, janczary i inne). Rozpowszechniamy dorobek pedagogiczny pani Urszuli, corocznie organizujemy warsztaty z muzyczną koncepcją Carla Orffa. Dzieci z radością uczestniczą we wszystkich spotkaniach z panią Urszulą Smoczyńską i bardzo chętnie uczestniczą we wszystkich spotkaniach z muzyką. Pytają się nauczycieli: kiedy pani Ula do nas znów przyjedzie? Rodzice są zadowoleni z muzycznych osiągnięć swoich dzieci i starają się  kontynuować dalszą edukację. Wysoko oceniają naszą pracę, bo corocznie do naszej placówki zgłasza się większa ilość dzieci, niż ilość posiadanych miejsc.?

 

 

Komentarze  

 
0 # Agnieszka 2012-02-29 21:42
Pani Urszula to wspaniały człowiek i pedagog. Znam i cenię Ją od lat.Jestem absolwentką II edycji Studium C. Orffa. Wcześniej kilkakrotnie brałam udziął w kursach orffowskich, które mogły się odbyć dzięki wielkiej pasji Pani Profesor.Nie tylko dzieci czekają na spotkania...Dorośli też jak dzieci czerpali radość, wiedzę i doświadczenie z kazdego spotkania.
Odpowiedz | Odpowiedz z cytatem | Cytować
 

Dodaj komentarz


Kod antysapmowy
Odśwież

 
Joomla 1.5 Templates by Joomlashack